[Sora] :: Aria of Sorrow

---

 

ห่างหายไปนาน เฮ้ออ เรื่องราวมันผ่านเข้ามาจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี..

 

---

Sora

---

 

เมื่อวานนี้ทำงานกลับมาเหนื่อนก็เลยไม่ได้อัพ space ก็เลยเอามาเขียนวันนี้พร้อมกันสองเรื่องเลยย..

 

ในเมื่อวาน.. ด้วยความหน้าด้าน+อยากรู้อยากเห็นของข้าพเจ้า ก็เลยปายขอทำ Q.C. แล้วก็ได้ทำซะงั้นน..

 

เข้าไปตอนแรกท่านวิศวะหัวหน้า Q.C. (ว่ากันว่าเป็นมือขวาของเฮีย) เค้าก็ถามว่า "จะมาเป็น Q.C. น่ะ รู้อะไรมั่ง"

 

โดนถามงี้ก็เหงื่อตกครับ ก็เลยบอกว่าผมประกอบมากับมือ ไล่วงจรเป็น เค้าก็ถามมาอีกว่า "แล้วเชคระบบคอนโทรลเป็นมั้ย"

 

กระผมก็ตอบพี่เค้าไปอีกว่า "ก็พอได้ครับถ้ามีแบบของตู้" เค้าก็บอกว่าไปเอาแบบมา กระผมก็ไปหยิบมาแล้วกางตรงหน้า

 

"เอ้าไหน อธิบายซิว่ามันทำงานยังไง" พี่เค้ายิงคำถามมาแบบไม่รั้งรอ ทันไดนั้นกระผมก็อธิบายทุกอย่างที่รู้ (ไม่ใช่ circuit ที่เรียนมาด้วยแหล่ะ)

 

หลังจากอธิบายทุกสิ่งที่รู้จากหัวหน้าช่างตั้งแต่ฝึกมาเสร็จปุ๊บ พี่เค้าก็มองหน้าแบบกวนอวัยวะเบื้องล่าง แล้วถามเราว่า "ใช่หรอ แน่ใจหรอ" ไอ้เราก็นิ่งไปซักพัก

 

แล้วในที่สุดก็ยอมบอกเค้าไปว่าไม่รู้อ่ะพี่ แล้วเค้าก็เริ่มอธิบายทุกอย่างเข้าสมองเราภายใน 2 นาที -*- รับมาเต็มๆ get ชิบหาย ดีก่าอาจารย์บางคนด้วย สรุปว่าที่รู้มาไม่ปึ้กพอ..

 

ระหว่างนั้นก็โดนลองของ โดนลองภูมิ ไปหลายครั้งหลายครา ประมาณว่า เฮ้ย ไม่รู้จริงหรอ ไม่ได้เรียนหรอ ไม่รู้หรือลืมวะ ไรประมาณเนี้ย

 

แถมยังบอกว่าวิดวะที่ไหนเค้าก็เรียนกัน ทำไมไม่ได้เรียน อ้าวก็รุ่นกุเปงหลักสูตรใหม่รุ่นแรกนี่หว่า เรียนวิดวะเต็มๆ ไม่เหมือนหลักสูตรเก่า

 

ที่ต้องเรียนวิดวะกึ่งช่าง เรียนเชื่อม ตะไบ วงจรช่าง ไรแบบนั้นอ่า คือสรุปว่าที่เรียนมาเป็นแค่ Theory แต่ที่กำลังทำคือ Application อ่านะ

 

คือพี่เค้าบอกว่าที่เค้าเรียนมาอ่ะ อาจารย์แกะอุปกรณ์ทุกตัวให้ดู ให้เห็น เน้อนเข้าใจว่ามันทำงานจริงๆยังไง แต่ที่เราเรียนมาเราต้องจินตนาการอีกที เพราะไม่เคยเห็น..

 

สรุปว่าวันนั้นทำ Q.C. ทั้งวัน เป็นวันที่ต้องใช้สมองเต็มๆ แล้วเป็นวันแรกที่รู้สึกว่า เราได้อะไรจริงๆยิ่งกว่าที่ผ่านมาจากการฝึกงานในครั้งนี้

 

............................................................................................................................................

 

และในวันนั้นเอง ก่อนเลิกงานแปปนึง พี่วิดวะคนนึงเดินมาบอกเจว่าพรุ่งนี้ไปพัทยานะ แล้วก็เดินจากไปไป เราก็เลยงงๆ ไปถามว่าไปสองคนได้มั้ย

 

พี่เค้าก็ตอบว่า "ความจริงจะเอาไปทั้งสองคน แต่พี่โจ้(วิดวะใน entry ที่แล้ว) เค้าบอกว่าขอไว้คนนึงได้มั้ย สรุปว่าคนๆนั้นเป็นเรา สรุปว่าอดไปพัทยาเลยกุ

 

หลังจากที่ไปถามรายละเอียดพี่โจ้ก็เลยรู้ว่าไปที่ ATHENEE TOWER ที่กำลังสร้างอยู่แถวๆ สวนลุม เป็นงานที่เหงื่อโซกๆเหมือนงานก่อน

 

ไอ้เราก็พอจารู้เหตุผลที่เค้าเลือกเราแล้วอ่านะ -*- เฮ้อ ก็เอาน่าคงหนุกดี เลยรับงานไป ตอนแรกว่าจาขอไปพร้อมไอ้เจมาน แต่กลัวเสียน้ำจายพี่เค้า

 

วันนี้ก็เลยได้ไปไซด์งานข้างนอกอีกวันนึง ส่วนรายละเอียดเอาไว้มีอารมณ์เล่าจาเล่าละกาน วันนี้เหนื่อยโคตรรร... ไปล่ะค้าบบบ ชะแว้บบบ

 

ps. อันคำว่า Q.C. นั้น ย่อมาจาก Quality Control ซึ่งทำงานเหมือนกับชื่อเต็มมานนั่นแหล่ะ คนที่ไม่รู้หายงงยัง ^^'

 

---

Sora

---

 

หลังจากที่บ่นๆๆ ติดตาม แล้วก็เฝ้ารอโดยกานทำงานฝ่ายผลิตไปพลางๆ โดยการลงไปทำเองกะมือ เหนื่อยมานานน

 

และแล้วว วันนั้นก็มาถึง.. ในระหว่างช่วงพักเที่ยงหลังจากกินข้าวเสร็จเราก็เข้าไปกินมะม่วงในโรงงานอย่างอร่อย.. 

 

ระหว่างนั้น ก็เห็นผู้จัดการฝ่ายผลิตคุยกับวิศวะคนนึงแล้วชี้ๆมาทางเรากะเจ ตอนแรกก็คิดว่าชี้คนข้างหลังม้างงง

 

แล้วซักพักซิศวะคนนั้นก็เดินมาทางเรา แล้วถามว่าอยากไปเที่ยวข้างนอกมั้ย ไอ้เราก็ตอบทันทีว่า อยากครับ

 

 

หลังจากนั้นเค้าก็ถามต่อว่า ขับรถเป็นมั้ย เราก็ตอบไปอีกว่าขับเป็น เค้าเลยจาให้ขับ แต่บอกว่าไม่รู้ทางไปเค้าก็เลยบอกว่าขับเองก็ได้

 

ตอนแรกเค้าบอกว่าให้ไปคนเดียวเพราะรถไม่พอเราก็งงๆ สรุปว่ามานเปงรถกระบะไทเกอร์รุ่งนั่งกานสองคน นั่นคือรถ service นะนั่น ยังกะรถขนหมู

 

หลังจากขนอุปกรณ์ขึ้นรถหมดเราก็รอซักพัก ไม่นานพี่เค้าก็ตะโกนบอกให้เราถอยรถออกมาเลย -*- ถ้าถอยธรรมดากุจาไม่ว่าเร้ยย ไอ้เรายิ่งถอยไม่ค่อยจาคล่องอยู่

 

แถมทั้งสองข้างของรถนี่ยังจะเป็น switch board ราคาหลายล้านที่รอส่งลูกค้าอยู่ กะม้วนสายพาวเวอขนาดหย่ายย เป็นการถอยที่ต้องระวังที่สุดในชีวิต - - ยัง ยางม่ายหมด

 

 

รถคันนั้นมีระบบพวงมาลัยอันโคตรจะไฮเทค -*- ประชดว้อยยย พวงมาลัยหนักเห้ๆ ถอยมากลับรถจาออกปายหน้าโรงงาน

 

ระหว่างออกมาคุณพี่ป้องก็สวนเข้ามาโดยขับ C220 CDI ไอ้เสือขึ้นสนิมที่เราขับก็จาวิ่งไปจูบเค้าเอา ไอ้เราก็สาวพวงมาลัยยิกๆๆ เหงื่อตกเลยกุ..

 

ท่านพี่วิศวะคนนั้นเห็นท่าไม่ดีเลยบอกว่ากุขับเอง -*- เออก็ดีกุเคยขับแต่พวงมาลัยพาวเวอนี่หว่า พวงมาเลยแบบนั้นหนักชิบ คุมก็ยาก เฮ้ออ..

 

ระหว่างขับไป ไอ้เราก็นอนนน เพราะแอร์มานเย็น มารู้ตัวอีกทีตอนใกล้ถึง เพราะเค้าเลี้ยวผิด ต้องไปวนมาอีกรอบ บ่นกานยกใหญ่ - -

 

 

พอถึงที่ปุ๊บพี่แกก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง มุดเข้าไปทางหน้าต่างล่างสุด สู่ชั้นใต้ดิน ซึ่งมานเป็นที่อยู่ของระบบไฟต่างๆ ของสถานทูตนั่นแหล่ะ เพดานเตี้ยมากก ต้องก้มหัวตลอดด

 

พอถึงห้องเป้าหมายก็วางเครื่องมือ ดับไฟ จัดการแก้สายไฟในตู้ control นั่นแหล่ะ สายไฟนี่ใหญ่ประมาณนิ้วโป้งก็ว่าได้ -*- เราต้องมาขันน๊อตที่อัดมาโคตรแน่น

 

แล้วทำสายไฟใหม่ไม่ให้มันข้าม phase กัน ก็แค่น้านมานเรื่องมากกานจริง - - เฮ้อ.. พอรื้อเอาสายไฟเสร็จก็ย้ำสายใหม่ ซึ่งสายมายใหญ่ มากๆ บ้าพลังสุดๆ

 

จะย้ำแต่ละอันต้องคลายจุดเจ็ดดาวเหนือเบ่งกล้ามเสื้อขาด แว้กก เกินไปว้อยยย แต่ก็ต้องใช้แรงเยอะเห้ๆๆๆๆ แถมชั้นใต้ดินร้อนโคตรๆๆ เหงือหยดลงพื้นเป็นฝนก็ว่าได้

 

 

นี่ขนาดเราย้ำแต่ละทีแขนสองข้างยังดังกร๊อบๆ แต่ไอ้เจฮากว่า มานลองย้ำทีนี่ซี่โครงเดาะ ^^' เป็นงานที่บ้าพลังอาศัยอึดสาดๆ แถมเราไปโขกช่องเหล็กทีนึงด้วย - -

 

โขกเสร็จเซไปโดนหลอดไฟดับด้วย แต่ทุกอย่างก็กลับสู่ปรกติ หัวโขกดังปั้ก ดังมากๆแต่ไหงกุปวดฟันวะ - - เฮ้อ หลังจาแก้งานเสร็จก็ออนระบบให้เค้า

 

แต่ว่า surge มานใหม้อ่าดิ ต้องเข้าไปใหม่ สรุปว่าต้องแกะออกมาเชคที่บริษัท สรุปว่าเสร็จงานนน หลังจานั้นก็ขับรถกลับ พี่เค้าก็พูดออกมาว่า

 

งานเสร็จแล้วว ขับรถดูสาวเล่นเอาโอทีดีกว่า ก็เลยขับผ่านสยาม โอ้ววว ไปอยู่บางหย่ายนานน มาแถวนี้รู้สึกกระชุ่มกระชวยไงไม่รู้ ^^'

 

แล้วก็ขับรถเอาโอทีซะนาน ไปถึงบางใหญ่ก็ทุ่มนึง แวะกินข้าวอีกชั่วโมง สรุปได้โอทีสามชั่วโมงเต็มๆ วะฮาๆๆ

 

 

"แบบว่าเป็นประสบการณ์ที่ดี + สนุกโคตร ถึงจาเหนื่อยโคตรก็เถอะ เอาเปงว่าเค้าฝึกงานกุหนัก แต่กุรู้งานเว้ยยย อิจฉาป่าววว"

 

---

Sora

 

 

---

 

สงกรานต์ วันที่ใครๆว่าร้อน ไหงบ้านกุมานหนาว แล้วฝนก็ยังจาเจือกตกอีกฟะ - -

 

แต่ก็มะเปงไร ได้กลับไปพักผ่อนจากการฝึกงานอันแสนจาดิบเถื่อน -*-

 

แถมยังได้เล่นน้ำกะเพื่อนๆ กะกิ๋วๆๆๆ คนเดิมที่ยังติงต๊องไม่เปลี่ยน

 

สรุปรวมๆ คือ มีความสุข วะฮาๆๆ

 

---

Sora

---

 

กุเรียนวิศวะนะโว้ยยย ทำไมกุต้องไปฝึกงานช่างหนักๆวะ พี่ป้องก็ม่ายอยู่

 

เหนื่อยๆๆๆ เมื่อไรจาได้เปลี่ยนฝ่ายวะ ว้ากกก ทาสสสส ชัดๆ

 

---

Sora

---

 

หลังจาก checkout จากที่พักอันสุด teen โดยการมาเยือนของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ใน entry ที่แล้ว..

 

ไอ้ตัวเราก็ได้โดดเดี่ยวผจญภัยจนมาถึงโรงงานที่ๆไอ้เรามานต้องฝึกงาน โดยวาดฝันในจายว่าหอที่เค้าจัดให้จะดีมากๆๆๆ

 

พอเดินเข้าไปติดต่อ เค้าก็ให้เรารอ - - ค่อนข้างนาน แล้วเค้าก็มาบอกว่า ให้ทำความสะอาดเองนะ ไอ้เราก็โอเคเลย

 

ตอนนั้นจินตนาการไปว่า ห้องแอร์ รกๆหน่อยช่างแม่ง มีเตียงมีทีวีให้ สุดยอดดด..

 

 

แต่แล้ว ดั่งนรกชังหรือสวรรค์แกล้งวะฮะ - - ไอ้วิมานที่วาดฝันไว้พังทลายโดยฝ่ายที่จัดหาที่พักให้ก็ขับรถพาไป

 

แล้วก็ขับผ่านที่ดีๆ บ้านสวยๆ ไปหมด ลึกเข้าไป ลึกเข้าไป ลึกเข้าไปจนพบ.. สิ่งที่เห็นต่อหน้าก็คือ.. ห้องแถวร้างงง ฝุ่นหนาเปงเซน

 

พอเค้าจาเปิดห้องให้ดูก็ยังหวังว่าข้างในจาไม่เหมือนข้างนอก แต่แล้วเค้าก็หากุญแจไม่เจอ เลยบอกให้คนห้องข้างๆ ปีนเข้าข้องหลังมาเปิดให้

 

กุละหลอน แล้วของกุจาเหลือหรอวะ - - แว้กกก ยัง ยังไม่จบ พอเก้าเท้าเข้าไป ภาพที่เห็นต่อหน้าช่าง.. สุดปลายเท้า.. จาให้กุทำความสะอาดเนี่ยนะ

 

 

ไม่มีอารายเลยในห้องว่างเปล่าที่ประกอบไปด้วยฝุ่นที่หนากว่าข้างนอก, ขยะจากผู้อาศัยคนเก่า, แปรงสีฟันบนพื้น, ห้องน้ำอัน..ที่น้ำไม่ไหล

 

เค้าบอกว่าให้ต่อน้ำจากข้างนอกมาล้างเอานะ อยู่ไหวมั้ย ไอ้เราก็ยิ้มไปว่าพอได้ครับ -*- เหอะๆ หลังจากนั้นไอ้ผมก็เดินหาหออื่นว่อนเลยคร้าบ

 

แล้วก็เจอจนได้ เพิ่งสร้าง สะอาดดี แต่ร้อนเห้ๆ - -' แต่ก็ยังถือว่าเปงสวรรค์เมื่อเทียบกับที่ๆเค้าจัดห้ายอ่านะ ตอนนี้ก็อยู่อย่าง happy นิสๆ

 

 

ps. เลื้ยงกระต่ายตัวใหม่แล่ววว ก็มานเหงานิหว่า กระต่ายขาวตาแดง ชื่อโบโลน่า - - แฟนตั้งให้เพราะเราเค้าชอบกินโบโลน่า.. แล้วจาแด๊กกระต่ายฉานม้ายเนี่ย..  

 

---

Sora

---

 

เคยร้องไห้ในฝันแล้วตื่นขึ้นมามีน้ำตามั้ย.. เคยกอดใครแล้วไม่รู้ว่าดีใจหรือเป็นอะไรจนร้องไห้ในฝันมั้ย..

 

แต่พอตื่นขึ้นมาก็พยายามจำรายละเอียด แต่ยึ่งนึก ทำไมยิ่งเร่งให้ลืมฝันนี้นเร็วขึ้น ไม่นานเราก็ลืม..

 

ความฝันมันคืออะไรกันแน่.. ความฟุ้งซ่านของสมอง.. ความผิดปรกติของสารเคมีในร่างกาย..

 

หรือ... ตัวเราในอีกมิติหนึ่ง.. งั้นหรอ.. วะ !!@?#!

 

 

ทั้งๆที่เราก็มีแฟนแล้ว แต่ทำไมยังฝันเห็นผู้หญิงคนอื่น.. แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เห็นหน้าชัดเจน แต่ไม่รู้ว่าใคร แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่เห็นเธอ

 

เราฝันเห็นภาพซ้ำๆกัน หลายๆวัน แต่ละวันเป็นภาพเดียวกันแต่คนละเหตุการณ์ เธอยืนในทุ่งหญ้าสีเขียว ผมยาวสีดำของเธอปลิวไปตามลม

 

ทั้งๆที่จำรายละเอียดเหตุการณ์ไม่ค่อยจะได้ แต่เท่าที่รู้สึกได้คือ บางวันเห็นเธอยืนเศร้า บางวันเธอไม่รู้จักเรา บางวันเรารู้จักกัน

 

บางวันเราเป็นแฟนกัน แต่ต้องแยกทาง รู้สึกว่าแยกจากกันไปอยู่คนละโลก และในวันนี้ เธอได้กลับมาในโลกที่เราอยู่

 

 

ที่บอกว่าแยกกันคือเป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆ ไม่ใช่ห่างเพียงระยะทาง แต่มันมากกว่านั้น มันเป็นคนละโลกกัน..

 

แต่วันนี้เราสองคนได้มาพบกัน เราก็เข้าไปกอด เธอยิ้มแบบเรียบง่ายดูมีความสุขปนเศร้า แล้วไม่นานเธอก็จากไป

 

เธอกลับไปในโลกที่เธออยู่ โดยใครคนหนึ่ง ทั้งๆที่เราพยายามจะขัดขวาง แต่ก็สุดแรงจะคว้าเธอไว้ ได้แต่เพียงกอดเธอไว้ครั้งสุดท้าย..

 

ผู้หญิงผอมบาง ผิวหน้าขาว รอยยิ้มที่มุมปาก นัยตาคม แววตาสุขปนเศร้า ผมยาวสีดำ.. หรือเธอไม่อาจอยู่ในโลกเดียวกับเราได้..

 

 

ความจริงเราอยากให้ผู้หญิงในฝันนั้นเป็นใครคนอื่น ที่เราไม่รู้จักจริงๆ จะดีเสียกว่าเป็นผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างเรามาตลอด.. "กิ๋ว"

 

ลักษณะภายนอกทุกอย่างของกิ๋วก็เหมือนกับผู้หญิงในฝันไม่มีผิด.. เว้นแต่หน้าตาที่ดูไม่ค่อยคล้ายกันนัก แต่ยังมีเค้าโครงของเธออยู่บ้าง..

 

ทำไมเราถึงฝันแบบนี้บ่อยๆ ทั้งๆที่ไม่เคยคิดถึงมันยามตื่น ทำไมถึงฝันเห็นภาพซ้ำๆ ตื่นมาก็เลือนหายไป เหลือไว้เพียงความรู้สึก จนถึงวันนี้ ทุกอย่างค่อนข้างชัดเจน

 

ภาพเหตุการณ์มันลืมได้ยาก ทำไมเราถึงช่วยเธอไม่ได้ แล้วเธอไปไหน มันเป็นอะไรที่สร้างความปวดหัวตอนตื่นนอนยิ่งนัก โอ้ยย !@#%&#!!

 

 -----------------------------------------------------

 

"หลังจากวันนี้เราอาจไม่เจอเธออีกแล้วก็เป็นได้ เพราะทุกครั้งที่จำฝันได้ เราจะไม่ฝันถึงเรื่องนั้นอีกเลย"

 

"ทั้งๆที่ไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ แต่คงได้แต่หวังว่า ความฝันครั้งนี้จะไม่เป็นจริง"

 

---

Sora